هر آنچه زیباست عزیز نیست, اما هر آنچه عزیز است زیباست!!

شنبه 27 تیر1388-23:52 -کرشمه

تورو دوست دارم زیاد

لینک ثابت |

پنجشنبه 25 تیر1388-19:12 -کرشمه

ارزوی من این است

لینک ثابت |

شنبه 13 تیر1388-12:50 -کرشمه

کجا دنبالت بگردم

لینک ثابت |

جمعه 15 خرداد1388-18:54 -کرشمه

من...

لینک ثابت |

سه شنبه 15 اردیبهشت1388-14:38 -کرشمه

زخمی تر از همیشه از درد دل سپردن

لینک ثابت |

جمعه 11 اردیبهشت1388-10:29 -کرشمه

زمستان بودو فصل رو سپيدي ها برون افتاده پيدا بود دندانها زسر 

لینک ثابت |

دوشنبه 24 فروردین1388-8:37 -کرشمه

عشق من ناز نکن عمر ما پایون میگیره

لینک ثابت |

دوشنبه 28 بهمن1387-18:52 -کرشمه

تا تو رفتی همه گفتند:

لینک ثابت |

یکشنبه 6 بهمن1387-22:30 -کرشمه

تو جنگ ابرای بهار

لینک ثابت |

دوشنبه 30 دی1387-15:39 -کرشمه

من تمنا کردم که تو با من باشی...

لینک ثابت |

چهارشنبه 11 دی1387-11:33 -کرشمه

پس از تو نمونم برای خدا

لینک ثابت |

جمعه 1 آذر1387-10:19 -کرشمه

تمام احساسم درد می کند

لینک ثابت |

جمعه 24 آبان1387-8:32 -کرشمه

پنج وارونه چه معنا دارد ؟!

خواهر کوچکم از من پرسيد

من به او خنديدم

کمي آزرده و حيرت زده گفت

روي ديوار و درختان ديدم

باز هم خنديدم

گفت ديروز خودم ديدم

مهران پسر همسايه

پنج وارونه به مينو ميداد

آنقدرخنده برم داشت که طفلک ترسيد

بغلش کردم و بوسيدم و با خود گفتم

بعدها وقتي غم

سقف کوتاه دلت را خم کرد

بي گمان مي فهمي

لینک ثابت |

جمعه 3 آبان1387-11:3 -کرشمه

خاکم نکنید

لینک ثابت |

سه شنبه 30 مهر1387-22:7 -کرشمه

خدا رو شکر.... اولین قدمو برداشتم!

لینک ثابت |

دوشنبه 29 مهر1387-10:5 -کرشمه

تو به من خندیدی

لینک ثابت |

چهارشنبه 24 مهر1387-20:4 -کرشمه

او خوشبخت بود. چون هيچ سؤالي نداشت. اما روزي سؤالي به سراغش آمد. و از آن پس خوشبختي ديگر، چيزي كوچك بود.
او از خدا معني زندگي را پرسيد. اما خدا جوابش را با سؤال خودش داد و گفت: «اجابت تو همين سؤال توست. سؤالت را بگير و در دلت بكار و فراموش نكن كه اين دانه‌اي ا‌ست كه آب و نور مي‌خواهد.»
او سؤالش را كاشت. آبش داد و نورش داد و سؤالش جوانه زد و شكفت و ريشه كرد. ساقه و شاخه و برگ. و هر ساقه سؤالي شد و هرشاخه سؤالي و هر برگ سؤالي.
و او كه روزي تنها يك سؤال داشت؛ امروز درختي شد كه از هرسرانگشتش سؤالي آويخته بود. و هر برگ تازه، دردي تازه بود و هر باز كه ريشه فروتر مي‌رفت، درد او نيز عميق‌تر مي‌شد.
فرشته‌ها مي‌ترسيدند. فرشته‌ها از آن همه سؤال ريشه‌دار مي‌ترسيدند.
اما خدا مي‌گفت: «نترسيد، درخت او ميوه خواهد داد؛ و باري كه اين درخت مي‌آورد. معرفت است.
فصل‌ها گذشت و دردها گذشت و درخت او ميوه داد و بسياري آمدند و جوابهاي او را چيدند. اما دردل هر ميوه‌اي باز دانه‌اي بود و هر دانه آغاز درختي‌ست. پس هر كه ميوه‌اي را برد دردل خود بذر سؤال تازه‌اي را كاشت.
«و اين قصه زندگي آدم‌هاست» اين را فرشته‌اي به فرشته‌اي ديگر گفت.

لینک ثابت |

پنجشنبه 18 مهر1387-9:0 -کرشمه

من خستم. تهی ام. میخوام عوض شم.

لینک ثابت |

یکشنبه 14 مهر1387-19:36 -کرشمه

پسر نوح به خواستگاري دختر هابيل رفت. دختر هابيل جوابش كرد و گفت: نه، هرگز، همسري ام را سزاوار نيستي؛ تو با بدان نشستي و خاندان نبوتت گم شد. تو هماني كه بر كشتي سوار نشدي. خدا را ناديده گرفتي و فرمانش را. به پدرت پشت كردي، به پيمان و پيامش نيز.
غرورت، غرقت كرد. ديدي كه نه شنا به كارت آمد و نه بلندي كوه ها!
پسر نوح گفت: اما آن كه غرق مي شود، خدا را خالصانه تر صدا مي زند، تا آن كه بر كشتي سوار است. من خدايم را لابه‌لاي توفان يافتم، در دل مرگ و سهمگيني سيل.
دختر هابيل گفت: ايمان، پيش از واقعه به كار مي آيد. در آن هول و هراسي كه تو گرفتار شدي، هر كفري بدل به ايمان مي شود. آن چه تو به آن رسيدي، ايمان به اختيار نبود، پس گردني خدا بود كه گردنت را شكست.
پسر نوح گفت: آنها كه بر كشتي سوارند، امنند و خدايي كجدار و مريز دارند كه به بادي ممكن است از دستشان برود. من اما آن غريقم كه به چنان خداي مهيبي رسيدم كه با چشمان بسته نيز مي بينمش و با دستان بسته نيز لمسش مي كنم. خداي من چنان خطير است كه هيچ توفاني آن را از كفم نمي برد.
دختر هابيل گفت: باري، تو سركشي كردي و گناهكاري. گناهت هرگز بخشيده نخواهد شد.
پسر نوح خنديد و خنديد و خنديد و گفت: شايد آن كه جسارت عصيان دارد، شجاعت توبه نيز داشته باشد. شايد آن خدا كه مجال سركشي داد، فرصت بخشيده شدن هم داده باشد!
دختر هابيل سكوت كرد و سكوت كرد و سكوت كرد و آنگاه گفت:‌ شايد. شايد پرهيزكاري من به ترس و ترديد آغشته باشد، اما نام عصيان تو دليري نبود. دنيا كوتاه است و آدمي كوتاه‌تر. مجال آزمون و خطا نيست.
پسر نوح گفت:‌ به اين درخت نگاه كن. به شاخه‌هايش. پيش از آنكه دست هاي درخت به نور برسند. پاهايش تاريكي را تجربه كرده اند. گاهي براي رسيدن به نور بايد از تاريكي عبور كرد. گاهي براي رسيدن به خدا بايد از پل گناه گذشت...
من اين گونه به خدا رسيدم. راه من اما راه آسانی نيست. راه تو زيباتر است، راه تو مطمئن تر، دختر هابيل!
پسر نوح اين را گفت و رفت: دختر هابيل تا دور دست ها تماشايش كرد و سالهاست كه منتظر است و سالهاست كه با خود مي گويد: آيا همسري اش را سزاوار بودم؟!

لینک ثابت |

جمعه 29 شهریور1387-10:58 -کرشمه

الهی قلبم از فولاد       چنان داغش بکرد جلاد

لینک ثابت |